на́шынскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
на́шынскі |
на́шынская |
на́шынскае |
на́шынскія |
| Р. |
на́шынскага |
на́шынскай
на́шынскае |
на́шынскага |
на́шынскіх |
| Д. |
на́шынскаму |
на́шынскай |
на́шынскаму |
на́шынскім |
| В. |
на́шынскі (неадуш.)
на́шынскага (адуш.) |
на́шынскую |
на́шынскае |
на́шынскія (неадуш.)
на́шынскіх (адуш.) |
| Т. |
на́шынскім |
на́шынскай
на́шынскаю |
на́шынскім |
на́шынскімі |
| М. |
на́шынскім |
на́шынскай |
на́шынскім |
на́шынскіх |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
На́шынец ’наш, тутэйшы, зямляк’ (Сабаленка), ’чалавек з мясцовага асяроддзя’ (Ян.), нашчанец ’наш чалавек, свой брат’ (Нас., Гарэц.), на́шчыніц ’мясцовы чалавек, тубылец’ (Нік. Очерки; мсцісл., З нар. сл.), рус. нашенец ’наш, свой чалавек’, ст.-польск. naszyniec ’тс’, чэш., славац. пасінее ’тс’, славен. паспее ’наш, зямляк, суайчыннік’, серб.-харв. нашинац ’тс’, балг. на́шенец ’тс’, макед. нашинец ’тс’. Утворана ад *нашынскі (Снишына, гл.), параўн. рус. нашинский, на́шенский ’наш, належачы нам’, чэш., славац. našinsky, серб.-харв. нашински, балг. на́шенски, макед. нашински (гл. ESSJ SG, 2, 440) або ад *нашын, параўн. рус. на́шин ’наш’ (пск., цвяр., СРНГ); формы з ‑шч‑ ад *нашчынскі, што магло быць утворана ад наскі, наські (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)