начыта́цца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца; зак., чаго.

Удосталь пачытаць.

Н. вершаў.

|| незак. начы́твацца, -аюся, -аешся, -аецца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

начыта́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. начыта́юся начыта́емся
2-я ас. начыта́ешся начыта́ецеся
3-я ас. начыта́ецца начыта́юцца
Прошлы час
м. начыта́ўся начыта́ліся
ж. начыта́лася
н. начыта́лася
Загадны лад
2-я ас. начыта́йся начыта́йцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час начыта́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

начыта́цца сов. начита́ться

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

начыта́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.

Удосталь пачытаць. Начытацца прыгодніцкіх раманаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

начита́ться начыта́цца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

начы́твацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца.

Незак. да начытацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паначы́твацца, ‑аецца; ‑аемся, ‑аецеся, ‑аюцца; зак., чаго.

Разм. Начытацца — пра ўсіх, многіх. Паначытвацца розных кніг.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)