нахапі́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
нахаплю́ |
нахо́пім |
| 2-я ас. |
нахо́піш |
нахо́піце |
| 3-я ас. |
нахо́піць |
нахо́пяць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
нахапі́ў |
нахапі́лі |
| ж. |
нахапі́ла |
| н. |
нахапі́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
нахапі́ |
нахапі́це |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
нахапі́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
нахапі́ць, ‑хопіць; зак.
Разм. Застаць, заспець. Там, у полі, .. [Веру і Анісіма] нахапіла і ноч, ціхая, лагодная... Сачанка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
нахапля́ць, ‑яе.
Незак. да нахапіць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)