нату́заны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
нату́заны |
нату́заная |
нату́занае |
нату́заныя |
| Р. |
нату́занага |
нату́занай нату́занае |
нату́занага |
нату́заных |
| Д. |
нату́занаму |
нату́занай |
нату́занаму |
нату́заным |
| В. |
нату́заны (неадуш.) нату́занага (адуш.) |
нату́заную |
нату́занае |
нату́заныя (неадуш.) нату́заных (адуш.) |
| Т. |
нату́заным |
нату́занай нату́занаю |
нату́заным |
нату́занымі |
| М. |
нату́заным |
нату́занай |
нату́заным |
нату́заных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
нату́заны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
нату́заны |
нату́заная |
нату́занае |
нату́заныя |
| Р. |
нату́занага |
нату́занай нату́занае |
нату́занага |
нату́заных |
| Д. |
нату́занаму |
нату́занай |
нату́занаму |
нату́заным |
| В. |
нату́заны (неадуш.) нату́занага (адуш.) |
нату́заную |
нату́занае |
нату́заныя (неадуш.) нату́заных (адуш.) |
| Т. |
нату́заным |
нату́занай нату́занаю |
нату́заным |
нату́занымі |
| М. |
нату́заным |
нату́занай |
нату́заным |
нату́заных |
Кароткая форма: нату́зана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
нату́заны
1. издёрганный;
2. натрёпанный;
1, 2 см. нату́заць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
нату́заны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад натузаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
оттрёпанный
1. атрапа́ны, вы́трапаны;
2. надзёрты, нату́заны; см. оттрепа́ть.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)