ната́тнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ната́тнік |
ната́тнікі |
| Р. |
ната́тніка |
ната́тнікаў |
| Д. |
ната́тніку |
ната́тнікам |
| В. |
ната́тнік |
ната́тнікі |
| Т. |
ната́тнікам |
ната́тнікамі |
| М. |
ната́тніку |
ната́тніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ната́тнік м. записна́я кни́жка ж.
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
блакнот, нататнік, запісная кніжка; кандуіт (перан., уст.)
Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)