насця́гваць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. насця́гваю насця́гваем
2-я ас. насця́гваеш насця́гваеце
3-я ас. насця́гвае насця́гваюць
Прошлы час
м. насця́гваў насця́гвалі
ж. насця́гвала
н. насця́гвала
Загадны лад
2-я ас. насця́гвай насця́гвайце
Дзеепрыслоўе
прош. час насця́гваўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

насця́гваць сов. (во множестве)

1. стяну́ть, стащи́ть; снять; сдёрнуть;

2. стяну́ть;

1, 2 см. сцягну́ць 1, 2

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

насця́гваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Сцягнуць у вялікай колькасці. Мы насцягвалі ў лаўжы рознага ламачча .. і паскладалі яго так, каб яно было відно з паветра. Сабаленка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)