напрыво́зіць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
напрыво́жу |
напрыво́зім |
| 2-я ас. |
напрыво́зіш |
напрыво́зіце |
| 3-я ас. |
напрыво́зіць |
напрыво́зяць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
напрыво́зіў |
напрыво́зілі |
| ж. |
напрыво́зіла |
| н. |
напрыво́зіла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
напрыво́зь |
напрыво́зьце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
напрыво́зіўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
напрыво́зіць сов. (во множестве) привезти́
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
напрыво́зіць, ‑вожу, ‑возіш, ‑возіць; зак., каго-чаго.
Прывезці ў вялікай колькасці. [Рыгор:] — Нам усяго [дачка] напрывозіла: рабой паперы на сцены — аж дванаццаць трубак. А бабе — усяго. Лось.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)