напалео́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. напалео́н напалео́ны
Р. напалео́на напалео́наў
Д. напалео́ну напалео́нам
В. напалео́н напалео́ны
Т. напалео́нам напалео́намі
М. напалео́не напалео́нах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Напалео́н

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. Напалео́н Напалео́ны
Р. Напалео́на Напалео́наў
Д. Напалео́ну Напалео́нам
В. Напалео́на Напалео́наў
Т. Напалео́нам Напалео́намі
М. Напалео́не Напалео́нах

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

напалео́н м., в разн. знач. наполео́н

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

напалео́н, ‑а, м.

1. Аб рэакцыйным дыктатару. Мерыцца ў напалеоны. // Пра чалавека з надзвычай уладалюбівымі імкненнямі.

2. Від пірожнага, торта.

3. Марка каньяку.

4. Сорт яблыні.

[Ад уласн. імя.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наполео́н в разн. знач. напалео́н, -на м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

а-ля́ нареч. а-ля́;

по́за а-ля́ Напалео́н — по́за а-ля́ Наполео́н

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

а-ля́ нареч. (вроде, подобно) а-ля́;

по́за а-ля́ Наполео́н по́за а-ля́ Напалео́н.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

старарэ́чышча, ‑а, н.

Старое рэчышча ракі. Па Кавалёўцы даўно хадзілі чуткі, [я]шчэ Ягор быў малы, што недзе тут ляжала старарэчышча, і калі французскі імператар Напалеон уцякаў з Масквы, то ў гэтым месцы пусціў пад лёд сваю залатую карэту. Карамазаў. Дняпро заліў паплавы .. Старарэчышчы ператварылася ў пратокі, у доўгія азёры. Караткевіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)