намілава́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
намілу́юся |
намілу́емся |
| 2-я ас. |
намілу́ешся |
намілу́ецеся |
| 3-я ас. |
намілу́ецца |
намілу́юцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
намілава́ўся |
намілава́ліся |
| ж. |
намілава́лася |
| н. |
намілава́лася |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
намілу́йся |
намілу́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
намілава́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
намілава́цца сов., разг. намилова́ться, наласка́ться
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
намілава́цца, ‑луюся, ‑луешся, ‑луецца; зак.
Разм. Налюбавацца адзін на аднаго, палашчыцца. [Раман:] — Івана толькі Кавалевіча шкода і маладзіцу яго. Не нацешыліся, не намілаваліся яшчэ, а ўжо, бедная, удав[а]. Грахоўскі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
намилова́ться сов., фольк. намілава́цца.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
нагалу́біцца, ‑блюся, ‑бішся, ‑біцца; зак.
Разм. Намілавацца ўволю.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)