нало́ўлены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
нало́ўлены |
нало́ўленая |
нало́ўленае |
нало́ўленыя |
| Р. |
нало́ўленага |
нало́ўленай нало́ўленае |
нало́ўленага |
нало́ўленых |
| Д. |
нало́ўленаму |
нало́ўленай |
нало́ўленаму |
нало́ўленым |
| В. |
нало́ўлены (неадуш.) нало́ўленага (адуш.) |
нало́ўленую |
нало́ўленае |
нало́ўленыя (неадуш.) нало́ўленых (адуш.) |
| Т. |
нало́ўленым |
нало́ўленай нало́ўленаю |
нало́ўленым |
нало́ўленымі |
| М. |
нало́ўленым |
нало́ўленай |
нало́ўленым |
нало́ўленых |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
нало́ўлены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
нало́ўлены |
нало́ўленая |
нало́ўленае |
нало́ўленыя |
| Р. |
нало́ўленага |
нало́ўленай нало́ўленае |
нало́ўленага |
нало́ўленых |
| Д. |
нало́ўленаму |
нало́ўленай |
нало́ўленаму |
нало́ўленым |
| В. |
нало́ўлены (неадуш.) нало́ўленага (адуш.) |
нало́ўленую |
нало́ўленае |
нало́ўленыя (неадуш.) нало́ўленых (адуш.) |
| Т. |
нало́ўленым |
нало́ўленай нало́ўленаю |
нало́ўленым |
нало́ўленымі |
| М. |
нало́ўленым |
нало́ўленай |
нало́ўленым |
нало́ўленых |
Кароткая форма: нало́ўлена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
нало́ўлены нало́вленный, нау́женный; см. налаві́ць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
нало́ўлены, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад налавіць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)