нало́жніцтва

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. нало́жніцтва
Р. нало́жніцтва
Д. нало́жніцтву
В. нало́жніцтва
Т. нало́жніцтвам
М. нало́жніцтве

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

нало́жніцтва ср., уст. нало́жничество

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

нало́жніцтва, ‑а, н.

Кніжн. уст. Стан і становішча наложніцы; пазашлюбнае сужыццё.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нало́жничество нало́жніцтва, -ва ср.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)