наку́льгваць, -аю, -аеш, -ае; незак.

Крыху кульгаць.

Н. на адну нагу.

|| наз. наку́льгванне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

наку́льгваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. наку́льгваю наку́льгваем
2-я ас. наку́льгваеш наку́льгваеце
3-я ас. наку́льгвае наку́льгваюць
Прошлы час
м. наку́льгваў наку́льгвалі
ж. наку́льгвала
н. наку́льгвала
Дзеепрыслоўе
цяп. час наку́льгваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

наку́льгваць несов. прихра́мывать;

н. на адну́ нагу́ — прихра́мывать (припада́ть) на одну́ но́гу

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

наку́льгваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.

Крыху кульгаць. [Доктар] супакойваў і казаў, што бацька праз нейкі час будзе хадзіць без мыліцы, хоць будзе накульгваць. Крапіва.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прихра́мывать несов. наку́льгваць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

наку́льгванне ср. прихра́мывание; см. наку́льгваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

наку́льгванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. накульгваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

похра́мывать несов., разг. паку́льгваць, наку́льгваць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыку́льгваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.

Трохі, злёгку кульгаць; накульгваць. [Цімох] выйшаў з двара проста на поле і сцежкаю, прыкульгваючы, пашыбаваў у Крыніцы. Колас. Архіп — інвалід яшчэ першай .. германскай вайны — крыху прыкульгваў на адну, карацейшую нагу. Пестрак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

припада́ть несов.

1. (приникать) прыпада́ць; (прижиматься) тулі́цца, прыту́львацца;

припада́ть к земле́ прыпада́ць да зямлі́;

припада́ть к груди́ прыпада́ць (тулі́цца, прыту́львацца) да грудзе́й;

припада́ть на коле́ни прыпада́ць на кале́ні;

2. разг. (прихрамывать) наку́льгваць, кульга́ць;

припада́ть на ле́вую но́гу наку́льгваць (кульга́ць) на ле́вую нагу́;

3. прост., уст. (болеть, недомогать) хварэ́ць; прыхво́рваць;

◊

припада́ть к нога́м (к стопа́м) книжн., уст. кі́дацца ў но́гі.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)