назіра́льніцкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
назіра́льніцкі |
назіра́льніцкая |
назіра́льніцкае |
назіра́льніцкія |
| Р. |
назіра́льніцкага |
назіра́льніцкай
назіра́льніцкае |
назіра́льніцкага |
назіра́льніцкіх |
| Д. |
назіра́льніцкаму |
назіра́льніцкай |
назіра́льніцкаму |
назіра́льніцкім |
| В. |
назіра́льніцкі (неадуш.)
назіра́льніцкага (адуш.) |
назіра́льніцкую |
назіра́льніцкае |
назіра́льніцкія (неадуш.)
назіра́льніцкіх (адуш.) |
| Т. |
назіра́льніцкім |
назіра́льніцкай
назіра́льніцкаю |
назіра́льніцкім |
назіра́льніцкімі |
| М. |
назіра́льніцкім |
назіра́льніцкай |
назіра́льніцкім |
назіра́льніцкіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
назіра́льніцкі наблюда́тельский
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
назіра́льніцкі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да назіральніка, назірання.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
назіра́льнік, -а, мн. -і, -аў, м.
Той, хто назірае, ажыццяўляе кантроль за кім-, чым-н.
Уважлівы н.
Ваенны н.
|| ж. назіра́льніца, -ы, мн. -ы, -ніц.
|| прым. назіра́льніцкі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
наблюда́тельский нагляда́льніцкі, назіра́льніцкі.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)