назато́чваць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
назато́чваю |
назато́чваем |
| 2-я ас. |
назато́чваеш |
назато́чваеце |
| 3-я ас. |
назато́чвае |
назато́чваюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
назато́чваў |
назато́чвалі |
| ж. |
назато́чвала |
| н. |
назато́чвала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
назато́чвай |
назато́чвайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
назато́чваўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
назато́чваць сов. (во множестве) заточи́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
назато́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.
Затачыць вялікую колькасць чаго‑н. Назаточваць разцоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)