надкапа́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. надкапа́ны надкапа́ная надкапа́нае надкапа́ныя
Р. надкапа́нага надкапа́най
надкапа́нае		 надкапа́нага надкапа́ных
Д. надкапа́наму надкапа́най надкапа́наму надкапа́ным
В. надкапа́ны (неадуш.)
надкапа́нага (адуш.)		 надкапа́ную надкапа́нае надкапа́ныя (неадуш.)
надкапа́ных (адуш.)
Т. надкапа́ным надкапа́най
надкапа́наю		 надкапа́ным надкапа́нымі
М. надкапа́ным надкапа́най надкапа́ным надкапа́ных

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

надкапа́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. надкапа́ны надкапа́ная надкапа́нае надкапа́ныя
Р. надкапа́нага надкапа́най
надкапа́нае		 надкапа́нага надкапа́ных
Д. надкапа́наму надкапа́най надкапа́наму надкапа́ным
В. надкапа́ны (неадуш.)
надкапа́нага (адуш.)		 надкапа́ную надкапа́нае надкапа́ныя (неадуш.)
надкапа́ных (адуш.)
Т. надкапа́ным надкапа́най
надкапа́наю		 надкапа́ным надкапа́нымі
М. надкапа́ным надкапа́най надкапа́ным надкапа́ных

Кароткая форма: надкапа́на.

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

надкапа́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад надкапаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)