На́дзя

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. На́дзя На́дзі
Р. На́дзі На́дзь
Д. На́дзі На́дзям
В. На́дзю На́дзь
Т. На́дзяй
На́дзяю		 На́дзямі
М. На́дзі На́дзях

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

на́дзіць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. на́джу на́дзім
2-я ас. на́дзіш на́дзіце
3-я ас. на́дзіць на́дзяць
Прошлы час
м. на́дзіў на́дзілі
ж. на́дзіла
н. на́дзіла
Загадны лад
2-я ас. на́дзь на́дзьце
Дзеепрыслоўе
цяп. час на́дзячы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)