надгні́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
надгніе́ |
надгнію́ць |
| Прошлы час |
| м. |
надгні́ў |
надгнілі́ |
| ж. |
надгніла́ |
| н. |
надгніло́ |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
надгні́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
надгні́ць сов., см. надгні́сці
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
надгні́ць, ‑гніе; зак.
Тое, што і надгнісці.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
надгни́ть сов. надгні́ць, надгнісці́.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
надгніва́ць, ‑ае.
Незак. да надгнісці, надгніць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)