надгні́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. надгніе́ надгнію́ць
Прошлы час
м. надгні́ў надгнілі́
ж. надгніла́
н. надгніло́
Дзеепрыслоўе
прош. час надгні́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

надгні́ць сов., см. надгні́сці

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

надгні́ць, ‑гніе; зак.

Тое, што і надгнісці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

надгни́ть сов. надгні́ць, надгнісці́.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

надгніва́ць, ‑ае.

Незак. да надгнісці, надгніць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)