навярзці́

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. навярзу́ навярзё́м
2-я ас. навярзе́ш наверзяце́
3-я ас. навярзе́ навярзу́ць
Прошлы час
м. навё́рз навярзлі́
ж. навярзла́
н. навярзло́
Загадны лад
2-я ас. навярзі́ навярзі́це
Дзеепрыслоўе
прош. час навё́рзшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

навярзці́ сов., прост. напоро́ть вздо́ру, наговори́ть чепухи́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

навярзці́ і наве́рзці, ‑вярзу, ‑вярзеш, ‑вярзе; ‑вярзём, ‑верзяце; пр. навёрз, ‑вярзла і ‑верзла, ‑вярзло і ‑верзла; зак., чаго.

Разм. Нагаварыць недарэчнасцей, бязглуздзіцы, лухты.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наве́рзці,

гл. навярзці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

напоро́ть​II сов.

1. (распороть в каком-л. количестве) напаро́ць;

2. (наговорить вздору) прост. навярзці́, нагарадзі́ць, нагавары́ць, напле́сці.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)