навылу́зваць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
навылу́зваю |
навылу́зваем |
| 2-я ас. |
навылу́зваеш |
навылу́зваеце |
| 3-я ас. |
навылу́звае |
навылу́зваюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
навылу́зваў |
навылу́звалі |
| ж. |
навылу́звала |
| н. |
навылу́звала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
навылу́звай |
навылу́звайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
навылу́зваўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
навылу́зваць сов. (во множестве) вы́лущить
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
навылу́зваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.
Тое, што і навылушчваць. [Яніна] памкнулася адшчыкнуць жытнёвы каласок, каб навылузваць на далонь жоўценькіх зярнятак. Марціновіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)