навастры́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
навастру́ся |
наво́стрымся |
| 2-я ас. |
наво́стрышся |
наво́стрыцеся |
| 3-я ас. |
наво́стрыцца |
наво́страцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
навастры́ўся |
навастры́ліся |
| ж. |
навастры́лася |
| н. |
навастры́лася |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
навастры́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
навастры́цца сов.
1. наточи́ться;
нож ~ры́ўся — нож наточи́лся;
2. обостри́ться;
яго́ слых ~ры́ўся — его́ слух обостри́лся
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
навастры́цца, ‑ваструся, ‑вострышся, ‑вострыцца; зак.
1. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Пасля наточвання зрабіцца вострым. Піла добра навастрылася.
2. (1 і 2 ас. не ўжыв.); перан. Стаць, зрабіцца больш адчувальным (пра органы пачуццяў).
3. перан. Разм. Стаць, зрабіцца больш уважлівым; насцеражыцца. — Ой, Мішка, што нядаўна было! — Сяргей аж за галаву схапіўся. — Што? — навастрыўся Міша. Курто.
4. Разм. Набыць уменне, спрыт, стаць спрактыкаваным у чым‑н. У адной хаце славіўся на ўсё сяло пчаляр, які так навастрыўся ў пчалярскай справе сваёй, што нават гаварыць з пчоламі ўмее. Мележ.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
наво́стрывацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.
1. Незак. да навастрыцца (у 1 знач.).
2. Зал. да навострываць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
наточи́ться сов. (стать острым) навастры́цца; натачы́цца; см. ната́чиваться.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
наво́стрывацца несов.
1. ната́чиваться; см. навастры́цца 1;
2. страд. ната́чиваться, отта́чиваться; направля́ться; см. наво́стрываць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)