навалака́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. навалака́ю навалака́ем
2-я ас. навалака́еш навалака́еце
3-я ас. навалака́е навалака́юць
Прошлы час
м. навалака́ў навалака́лі
ж. навалака́ла
н. навалака́ла
Загадны лад
2-я ас. навалака́й навалака́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час навалака́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

навалака́ць несов., разг.

1. (приносить в несколько приёмов) навола́кивать, ната́скивать;

2. (надевать) натя́гивать;

3. безл. (заволакивая, закрывать) навола́кивать, затя́гивать;

1-3 см. навалачы́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

навалака́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да навалачы, навалачыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

навалачы́, -лаку́, -лачэ́ш, -лачэ́; -лачо́м, -лачаце́, -лаку́ць; навало́к, -лакла́, -ло́; -лачы́; -ло́чаны; зак., чаго (разм.).

1. Прыцягнуць, прынесці за некалькі прыёмаў у значнай колькасці.

Н. галля.

2. каго. Прывесці, навесці ў вялікай колькасці куды-н. (неадабр.).

Н. незнаёмых.

3. пераважна безас. Зацягнуць, закрыць.

З захаду навалакло хмар.

|| незак. навалака́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

навалака́цца, ‑а́юся, ‑а́ешся, ‑а́ецца; незак.

Разм.

1. Незак. да навалачыся.

2. Зал. да навалакаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

навола́кивать несов., разг.

1. навалака́ць, наця́гваць;

2. (о тучах) безл. завалака́ць, завала́кваць; нахма́рвацца;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

навалака́цца несов., разг.

1. неодобр. находи́ть, набреда́ть;

2. страд. навола́киваться; ната́скиваться; натя́гиваться; см. навалака́ць 1, 2

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)