Міхалі́нка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Міхалі́нка
Р. Міхалі́нкі
Д. Міхалі́нцы
В. Міхалі́нку
Т. Міхалі́нкай
Міхалі́нкаю
М. Міхалі́нцы

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Міхалі́нак

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Міхалі́нак
Р. Міхалі́нка
Д. Міхалі́нку
В. Міхалі́нак
Т. Міхалі́нкам
М. Міхалі́нку

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

хадункі́, ‑оў; адз. хадунок, ‑нка, м.

Прыстасаванне са злучаных між сабой слупкоў (звычайна на колцах) для дзіцяці, якое вучыцца хадзіць. Той дзень Міхалінка хадзіла ў адмысловых хадунках на маленькіх калёс[ік]ах. Сабаленка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)