міфі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. міфі́чны міфі́чная міфі́чнае міфі́чныя
Р. міфі́чнага міфі́чнай
міфі́чнае		 міфі́чнага міфі́чных
Д. міфі́чнаму міфі́чнай міфі́чнаму міфі́чным
В. міфі́чны (неадуш.)
міфі́чнага (адуш.)		 міфі́чную міфі́чнае міфі́чныя (неадуш.)
міфі́чных (адуш.)
Т. міфі́чным міфі́чнай
міфі́чнаю		 міфі́чным міфі́чнымі
М. міфі́чным міфі́чнай міфі́чным міфі́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дэманало́гія, ‑і, ж.

Міфічныя уяўленні аб нячыстай сіле, злых духах, дэманах.

[Ад грэч. daimōn — бажаство, дух і logos — вучэнне.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)