мі́на
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
мі́на |
мі́ны |
| Р. |
мі́ны |
мі́н |
| Д. |
мі́не |
мі́нам |
| В. |
мі́ну |
мі́ны |
| Т. |
мі́най мі́наю |
мі́намі |
| М. |
мі́не |
мі́нах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
мінашука́льнік, -а, мн. -і, -аў, м.
Апарат для пошуку закладзеных мін (у 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
пля́міна, -ы, мн. -ы, -мін, ж. (разм.).
Тое, што і пляма (у 1 знач.).
Чарнільная п.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
варо́нка¹, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -нак, ж.
Яма, утвораная разрывамі снарадаў, мін і пад.
|| прым. варо́начны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
разміні́раваць, -рую, -руеш, -руе; -руй; -раваны; зак. і незак., што.
Ачысціць (ачышчаць) ад мін.
Р. участак.
|| наз. разміні́раванне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
мі́на², -ы, мн. -ы, мін, ж.
Выраз твару.
◊
Рабіць вясёлую міну пры дрэннай гульні — за знешняй бесклапотнасцю старацца схаваць сваё незадавальненне, свае непрыемнасці.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
сапёр, -а, мн. -ы, -аў, м.
Ваеннаслужачы інжынерных і ваенна-будаўнічых войск; чалавек, які займаецца абясшкоджваннем мін і неразарваных снарадаў.
|| прым. сапёрны, -ая, -ае.
С. батальён.
Сапёрныя работы.
С. інструмент.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
процімі́нны, ‑ая, ‑ае.
Прызначаны для барацьбы з мінамі, які засцерагае ад мін. Процімінная артылерыя. Процімінная сетка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пратра́ліць, ‑лю, ‑ліш, ‑ліць; зак., што.
Спец. Ачысціць, вызваліць ад мін з дапамогай трала. Пратраліць уваход у бухту.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
трынітраталуо́л, ‑у, м.
Выбуховае рэчыва, якое выкарыстоўваецца для артылерыйскіх снарадаў, мін, авіябомбаў і на надрыўных работах; тратыл, тол.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)