Мятлі́чкі (мн.) ’від вышыўкі’ (чачэр., Мат. Гом.). Да мятліца 1: вышыта раслінным арнаментам.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

мятлі́чка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. мятлі́чка мятлі́чкі
Р. мятлі́чкі мятлі́чак
Д. мятлі́чцы мятлі́чкам
В. мятлі́чку мятлі́чкі
Т. мятлі́чкай
мятлі́чкаю		 мятлі́чкамі
М. мятлі́чцы мятлі́чках

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)