мясі́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
мясі́льны |
мясі́льная |
мясі́льнае |
мясі́льныя |
| Р. |
мясі́льнага |
мясі́льнай мясі́льнае |
мясі́льнага |
мясі́льных |
| Д. |
мясі́льнаму |
мясі́льнай |
мясі́льнаму |
мясі́льным |
| В. |
мясі́льны (неадуш.) мясі́льнага (адуш.) |
мясі́льную |
мясі́льнае |
мясі́льныя (неадуш.) мясі́льных (адуш.) |
| Т. |
мясі́льным |
мясі́льнай мясі́льнаю |
мясі́льным |
мясі́льнымі |
| М. |
мясі́льным |
мясі́льнай |
мясі́льным |
мясі́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
мясі́льны, ‑ая, ‑ае.
Прызначаны для размешвання, змешвання чаго‑н.; такі, дзе месяць што‑н. Мясільная лапатка. Мясільны цэх хлебазавода.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мясі́ць, мяшу́, ме́сіш, ме́сіць; ме́шаны; незак.
1. што. Размякчаць, размінаць якую-н. густую масу, перамешваючы з вадой.
М. цеста.
М. гліну.
2. перан., што. Хадзіць, ездзіць па чым-н. гразкім, топкім, сыпкім і пад.; мяць, шкодзіць, топчучы (разм.).
М. гразь.
Коні месяць пасевы.
3. перан., каго (што). Біць, дубасіць (разм.).
Мясілі яго чым папала.
|| зак. змясі́ць, змяшу́, зме́сіш, зме́сіць; зме́шаны.
|| прым. мясі́льны, -ая, -ае (да 1 знач.; спец.).
М. цэх хлебазавода.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)