мярзя́чка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. мярзя́чка
Р. мярзя́чкі
Д. мярзя́чцы
В. мярзя́чку
Т. мярзя́чкай
мярзя́чкаю
М. мярзя́чцы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Мярзя́чка ’дрыжыкі, калоціць’ (Нас.). Да мярэявы (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)