мядні́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
мядню́ |
мядні́м |
| 2-я ас. |
мядні́ш |
медніце́ |
| 3-я ас. |
мядні́ць |
мядня́ць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
мядні́ў |
мядні́лі |
| ж. |
мядні́ла |
| н. |
мядні́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
мядні́ |
мядні́це |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
мядні́ць, ‑ню, ‑ніш, ‑ніць; незак., што.
Наносіць слой медзі на паверхню металічных вырабаў гальванічным метадам.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Мядні́ць ’наносіць слой медзі на паверхню металічных вырабаў гальванічным спосабам’ (ТСБМ). Да медзь (гл.). Відаць, са словазлучэння рабіць медным.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
мядне́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. мядніць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)