мужыкава́ты, -ая, -ае (разм).

Знешнасцю і манерамі падобны на мужыка (у 3 знач.).

|| наз. мужыкава́тасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

мужыкава́ты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мужыкава́ты мужыкава́тая мужыкава́тае мужыкава́тыя
Р. мужыкава́тага мужыкава́тай
мужыкава́тае		 мужыкава́тага мужыкава́тых
Д. мужыкава́таму мужыкава́тай мужыкава́таму мужыкава́тым
В. мужыкава́ты (неадуш.)
мужыкава́тага (адуш.)		 мужыкава́тую мужыкава́тае мужыкава́тыя (неадуш.)
мужыкава́тых (адуш.)
Т. мужыкава́тым мужыкава́тай
мужыкава́таю		 мужыкава́тым мужыкава́тымі
М. мужыкава́тым мужыкава́тай мужыкава́тым мужыкава́тых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

мужыкава́ты разг. мужикова́тый

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

мужыкава́ты, ‑ая, ‑ае.

Разм. Знешнасцю і манерамі падобны на мужыка (у 2 знач.). Які ж Бабейка спрытны чалавек! Недалёкі, здаецца, мужыкаваты ў горшым сэнсе слова, а які спрытны! Хадкевіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мужикова́тый разг. мужыкава́ты;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)