мразь бран. дрэнь, род. дрэ́ні ж., брыда́, -ды́ ж., брыдо́та, -ты ж., по́скудзь, -дзі ж.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Мра́зіць ’імжэць’, мразь ’непагадзь’ (хойн., Шатал.), рус. валаг. мразь ’туманная мгла ў золкае надвор’е’, арл. ’нешта накшталт намаразі’. З ц.-слав. мразь, роднаснага да мароз < прасл. morzъ.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
по́скудзь ж., разг., презр. по́гань, ме́рзость; (о человеке — ещё) мразь
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
брыда́ м. и ж., презр. (отвратительное существо) дрянь ж., мразь ж.; (о мужчине — ещё) па́костник, безобра́зник; (о женщине — ещё) па́костница, безобра́зница
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
дрэнь ж.
1. дрянь;
по́ўныя кішэ́ні ўся́кай дрэ́ні — по́лные карма́ны вся́кой дря́ни;
усю́ ноч не́йкая д. сні́лася — всю ночь кака́я-то дрянь сни́лась;
2. пренебр. (дрянной человек) дрянь, мразь, шваль, по́гань;
3. в знач. сказ. дрянь; швах;
надво́р’е — д. — пого́да — дрянь;
спра́ва — д. — де́ло — швах
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)