мо́ўлены

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мо́ўлены мо́ўленая мо́ўленае мо́ўленыя
Р. мо́ўленага мо́ўленай
мо́ўленае		 мо́ўленага мо́ўленых
Д. мо́ўленаму мо́ўленай мо́ўленаму мо́ўленым
В. мо́ўлены (неадуш.)
мо́ўленага (адуш.)		 мо́ўленую мо́ўленае мо́ўленыя (неадуш.)
мо́ўленых (адуш.)
Т. мо́ўленым мо́ўленай
мо́ўленаю		 мо́ўленым мо́ўленымі
М. мо́ўленым мо́ўленай мо́ўленым мо́ўленых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

мо́ўлены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мо́ўлены мо́ўленая мо́ўленае мо́ўленыя
Р. мо́ўленага мо́ўленай
мо́ўленае		 мо́ўленага мо́ўленых
Д. мо́ўленаму мо́ўленай мо́ўленаму мо́ўленым
В. мо́ўлены (неадуш.)
мо́ўленага (адуш.)		 мо́ўленую мо́ўленае мо́ўленыя (неадуш.)
мо́ўленых (адуш.)
Т. мо́ўленым мо́ўленай
мо́ўленаю		 мо́ўленым мо́ўленымі
М. мо́ўленым мо́ўленай мо́ўленым мо́ўленых

Кароткая форма: мо́ўлена.

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

замо́віць, -мо́ўлю, -мо́віш, -мо́віць; -мо́ўлены; зак., каго-што.

1. Пахадайнічаць (за каго-, што-н.).

З. слова.

2. Аказаць уздзеянне замовай.

|| незак. замаўля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

абумо́віць, -мо́ўлю, -мо́віш, -мо́віць; -мо́ўлены; зак., што.

1. Выклікаць што-н., з’явіцца прычынай, матывам для ўзнікнення чаго-н.

Старанная праца абумовіла поспех.

2. Абмежаваць што-н. пэўнымі ўмовамі, дагаворамі́; агаварыць.

А. свой удзел у рабоце.

|| незак. абумо́ўліваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

адмо́віць, -мо́ўлю, -мо́віш, -мо́віць; -мо́ўлены; зак.

1. Не задаволіць чыёй-н. просьбы, патрабавання.

А. у просьбе.

2. Абмежаваць у чым-н., пазбавіць чаго-н.

А. сабе ў чым-н.

3. Не даць згоды на шлюб.

Дзяўчына адмовіла сватам.

|| незак. адмаўля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е.

|| наз. адмо́ва, -ы, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)