морщи́на маршчы́на, -ны ж., змо́ршчына, -ны ж., разг. маршча́к, -ка́ м.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
змо́ршчына ж., разг. морщи́на, скла́дка
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
змаршча́к, -ка́ м., разг. морщи́на ж.
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
маршча́к, -ка́ м., разг. скла́дка ж., морщи́на ж.
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Моршчыцца, моршчыць ’збірацца ў маршчыны’, ’моршчыць твар’, ’пакрывацца рабізнай (аб паверхні вады)’ (ТСБМ, Шат., Сл. ПЗБ; мсцісл., Жыв. сл.), моршч, моршча́к, моршчэнік ’маршчына’ (ТС), моршчы ’маршчыны’ (гродз., КЭС). Укр. мо́ршчити, моршо́к, мо́рщина, рус. морщить, морщина, ст.-рус. съмърсканъ ’зморшчаны’, польск. marszczyć, н.-луж. maršćiś, в.-луж. zmorsk, moršćić, чэш. mraštiti, ‑mrsknouti, славац. mŕštiť, mraštiť, славен. mŕščiti, серб.-харв. мр̏штити се, смр̏скати, мр̏ска, макед. мршти се, балг. мръщя, ст.-слав. съмръснѫти ’моршчыць’. Прасл. mьrsk‑/morsk‑, да якіх роднаснымі з’яўляюцца лат. mãrskla ’складка тлушчу, валлё-падбародак’, mãrskna ’тс’ (Мюлёнбах–Эндзелін, 2, 584; Фасмер, 2, 659; Бязлай, 2, 203), ст.-інд. mū́rcchati ’дранцвее, шэрхне, гусцее’, якое з *mr̥sk‑ (Махэк₂, 380). Гл. таксама моршчы.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
образова́тьсяI сов.
1. утвары́цца; (возникнуть) узні́кнуць; (появиться) з’яві́цца, паяві́цца;
в гора́х образова́лись тре́щины у гара́х утвары́ліся трэ́шчыны;
на лбу образова́лась морщи́на на лбе з’яві́лася маршчы́на;
2. (уладиться — о деле) разг. ула́дзіцца.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)