мно́жымае, -ага, н.

Тое, што і множыва.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

мно́жымае

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз.
н.
Н. мно́жымае
Р. мно́жымага
Д. мно́жымаму
В. мно́жымае
Т. мно́жымым
М. мно́жымым

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

мно́жымае сущ., мат. мно́жимое

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

мно́жымае, ‑ага, н.

Лік, які множаць на іншы лік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мно́жымы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мно́жымы мно́жымая мно́жымае мно́жымыя
Р. мно́жымага мно́жымай
мно́жымае		 мно́жымага мно́жымых
Д. мно́жымаму мно́жымай мно́жымаму мно́жымым
В. мно́жымы (неадуш.)
мно́жымага (адуш.)		 мно́жымую мно́жымае мно́жымыя (неадуш.)
мно́жымых (адуш.)
Т. мно́жымым мно́жымай
мно́жымаю		 мно́жымым мно́жымымі
М. мно́жымым мно́жымай мно́жымым мно́жымых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

мно́жимое сущ., мат. мно́жымае, -мага ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)