метэары́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. метэары́чны метэары́чная метэары́чнае метэары́чныя
Р. метэары́чнага метэары́чнай
метэары́чнае
метэары́чнага метэары́чных
Д. метэары́чнаму метэары́чнай метэары́чнаму метэары́чным
В. метэары́чны (неадуш.)
метэары́чнага (адуш.)
метэары́чную метэары́чнае метэары́чныя (неадуш.)
метэары́чных (адуш.)
Т. метэары́чным метэары́чнай
метэары́чнаю
метэары́чным метэары́чнымі
М. метэары́чным метэары́чнай метэары́чным метэары́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

метэары́чны метеори́ческий

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

метэары́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да метэора і да метэарыта.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

метэары́т, -а, Мы́це, мн. -ы, -аў, м.

Цвёрдае касмічнае цела, што падае на Зямлю з міжпланетнай прасторы.

|| прым. метэары́тны, -ая, -ае і метэары́чны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

метеори́ческий метэары́чны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)