мето́п
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
мето́п |
мето́пы |
| Р. |
мето́па |
мето́паў |
| Д. |
мето́пу |
мето́пам |
| В. |
мето́п |
мето́пы |
| Т. |
мето́пам |
мето́памі |
| М. |
мето́пе |
мето́пах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
мето́п архит. мето́п, -па м.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)