ментузо́вы гл. мянтуз.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ментузо́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ментузо́вы ментузо́вая ментузо́вае ментузо́выя
Р. ментузо́вага ментузо́вай
ментузо́вае		 ментузо́вага ментузо́вых
Д. ментузо́ваму ментузо́вай ментузо́ваму ментузо́вым
В. ментузо́вы (неадуш.)
ментузо́вага (адуш.)		 ментузо́вую ментузо́вае ментузо́выя (неадуш.)
ментузо́вых (адуш.)
Т. ментузо́вым ментузо́вай
ментузо́ваю		 ментузо́вым ментузо́вымі
М. ментузо́вым ментузо́вай ментузо́вым ментузо́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ментузо́вы нали́мий

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ментузо́вы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да ментуза. Ментузовая галава. // Прыгатаваны з ментуза.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мянту́з, ментуза́, мн. ментузы́, ментузо́ў, м.

Прэснаводная драпежная рыба сямейства трасковых з падоўжаным целам і плямістай скурай.

|| прым. ментузо́вы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

нали́мий ментузо́вы, мянько́вы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)