матрыцава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. матрыцава́нне
Р. матрыцава́ння
Д. матрыцава́нню
В. матрыцава́нне
Т. матрыцава́ннем
М. матрыцава́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

матрыцава́нне ср., полигр. матрици́рование

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

матрыцава́нне, ‑я, н.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. матрыцаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

матрыцава́ць, -цу́ю, -цу́еш, -цу́е; -цу́й; -цава́ны; зак. і незак., што (спец.).

Зрабіць (рабіць) матрыцу чаго-н.

М. набор.

|| зак. таксама заматрыцава́ць, -цу́ю, -цу́еш, -цу́е; -цу́й; -цава́ны.

|| наз. матрыцава́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

матрици́рование матрыцава́нне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)