марфіні́ст, -а, М -сце, мн. -ы, -аў, м.

Той, хто пакутуе марфінізмам.

|| ж. марфіні́стка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так.

|| прым. марфіні́сцкі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

марфіні́ст

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. марфіні́ст марфіні́сты
Р. марфіні́ста марфіні́стаў
Д. марфіні́сту марфіні́стам
В. марфіні́ста марфіні́стаў
Т. марфіні́стам марфіні́стамі
М. марфіні́сце марфіні́стах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

марфіні́ст м. морфини́ст

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

марфіні́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Чалавек, які пастаянна ўжывае морфій як наркатычны сродак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

морфини́ст марфіні́ст, -та м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

марфіні́стка, ‑і, ДМ ‑тцы; Р мн. ‑так; ж.

Жан. да марфініст.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)