мартэнсі́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
мартэнсі́т |
мартэнсі́ты |
| Р. |
мартэнсі́ту |
мартэнсі́таў |
| Д. |
мартэнсі́ту |
мартэнсі́там |
| В. |
мартэнсі́т |
мартэнсі́ты |
| Т. |
мартэнсі́там |
мартэнсі́тамі |
| М. |
мартэнсі́це |
мартэнсі́тах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
мартэнсі́т, -ту м., мет. мартенси́т
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
мартенси́т мет. мартэнсі́т, -ту м.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)