маргіна́лія
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
маргіна́лія |
маргіна́ліі |
| Р. |
маргіна́ліі |
маргіна́лій |
| Д. |
маргіна́ліі |
маргіна́ліям |
| В. |
маргіна́лію |
маргіна́ліі |
| Т. |
маргіна́ліяй
маргіна́ліяю |
маргіна́ліямі |
| М. |
маргіна́ліі |
маргіна́ліях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
маргина́лия ед. маргіна́лія, -ліі ж.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
маргіна́ліі, ‑ій; адз. маргіналія, ‑і, ж.
Кніжн. Заўвагі на палях кнігі або рукапісу.
[Ад лац. marginalis — які знаходзіцца на краі.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
маргіна́ліі, -лій (ед. маргіна́лія ж.) книжн. маргина́лии
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)