мані́шкавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мані́шкавы мані́шкавая мані́шкавае мані́шкавыя
Р. мані́шкавага мані́шкавай
мані́шкавае		 мані́шкавага мані́шкавых
Д. мані́шкаваму мані́шкавай мані́шкаваму мані́шкавым
В. мані́шкавы (неадуш.)
мані́шкавага (адуш.)		 мані́шкавую мані́шкавае мані́шкавыя (неадуш.)
мані́шкавых (адуш.)
Т. мані́шкавым мані́шкавай
мані́шкаваю		 мані́шкавым мані́шкавымі
М. мані́шкавым мані́шкавай мані́шкавым мані́шкавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

мані́шкавы мани́шечный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

мані́шкавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да манішкі. Манішкавая шпілька.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мані́шка, -і, ДМ -шцы, мн. -і, -шак, ж.

Белы нагруднік, прышыты або прышпілены да мужчынскай кашулі, а таксама ўстаўка на грудзях у жаночай сукенцы.

|| прым. мані́шкавы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

мани́шечный мані́шачны, мані́шкавы;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)