манда́т, -а, М -да́це, мн. -ы, -аў, м.

Дакумент, які пацвярджае тыя або іншыя правы і паўнамоцтвы прад’яўніка.

Дэпутацкі м.

|| прым. манда́тны, -ая, -ае.

Мандатная камісія.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

манда́тны в разн. знач. манда́тный;

~нае пасве́дчанне — манда́тное удостовере́ние;

~ная камі́сія — манда́тная коми́ссия;

~ная сістэ́ма — манда́тная систе́ма

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

манда́тны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. манда́тны манда́тная манда́тнае манда́тныя
Р. манда́тнага манда́тнай
манда́тнае		 манда́тнага манда́тных
Д. манда́тнаму манда́тнай манда́тнаму манда́тным
В. манда́тны (неадуш.)
манда́тнага (адуш.)		 манда́тную манда́тнае манда́тныя (неадуш.)
манда́тных (адуш.)
Т. манда́тным манда́тнай
манда́тнаю		 манда́тным манда́тнымі
М. манда́тным манда́тнай манда́тным манда́тных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

манда́тны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да мандата. Мандатная камісія (камісія, якая правярае паўнамоцтвы ўдзельнікаў з’ездаў, канферэнцый). Мандатныя тэрыторыі (былыя германскія калоніі і частка тэрыторыя былой Асманскай імперыі, захопленыя пасля першай сусветнай вайны Англіяй, Францыяй, ЗША і перададзеныя пад іх кіраўніцтва па мандату Лігі нацый).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)