манафтангі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. манафтангі́чны манафтангі́чная манафтангі́чнае манафтангі́чныя
Р. манафтангі́чнага манафтангі́чнай
манафтангі́чнае		 манафтангі́чнага манафтангі́чных
Д. манафтангі́чнаму манафтангі́чнай манафтангі́чнаму манафтангі́чным
В. манафтангі́чны (неадуш.)
манафтангі́чнага (адуш.)		 манафтангі́чную манафтангі́чнае манафтангі́чныя (неадуш.)
манафтангі́чных (адуш.)
Т. манафтангі́чным манафтангі́чнай
манафтангі́чнаю		 манафтангі́чным манафтангі́чнымі
М. манафтангі́чным манафтангі́чнай манафтангі́чным манафтангі́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

манафтангі́чны лингв. монофтонги́ческий

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

манафтангі́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да манафтонга; які з’яўляецца манафтонгам. Манафтангічныя гукі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

монофтонги́ческий манафтангі́чны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)