маланадзе́йны, -ая, -ае.

Такі, на якога нельга спадзявацца, які не выклікае давер’я.

М. чалавек.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

маланадзе́йны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. маланадзе́йны маланадзе́йная маланадзе́йнае маланадзе́йныя
Р. маланадзе́йнага маланадзе́йнай
маланадзе́йнае		 маланадзе́йнага маланадзе́йных
Д. маланадзе́йнаму маланадзе́йнай маланадзе́йнаму маланадзе́йным
В. маланадзе́йны (неадуш.)
маланадзе́йнага (адуш.)		 маланадзе́йную маланадзе́йнае маланадзе́йныя (неадуш.)
маланадзе́йных (адуш.)
Т. маланадзе́йным маланадзе́йнай
маланадзе́йнаю		 маланадзе́йным маланадзе́йнымі
М. маланадзе́йным маланадзе́йнай маланадзе́йным маланадзе́йных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

маланадзе́йны малонадёжный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

маланадзе́йны, ‑ая, ‑ае.

На якога нельга спадзявацца, які не выклікае давер’я. Маланадзейны чалавек.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

малонадёжный маланадзе́йны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)