ма́йя

‘мова’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, нескланяльны

адз.
Н. ма́йя
Р. ма́йя
Д. ма́йя
В. ма́йя
Т. ма́йя
М. ма́йя

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ма́йя

‘група плямёнаў’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, множны лік, нескланяльны

мн.
Н. ма́йя
Р. ма́йя
Д. ма́йя
В. ма́йя
Т. ма́йя
М. ма́йя

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ма́йя I нескл., мн. (народ) ма́йя

ма́йя II (род. ма́йі) ж., текст. ма́йя

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ма́йя

‘тканіна’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. ма́йя
Р. ма́йі
Д. ма́йі
В. ма́йю
Т. ма́йяй
ма́йяю
М. ма́йі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ма́йя​I текст. ма́йя, род. ма́йі ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ма́йя​II (народ, язык) ма́йя нескл., мн.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ма́йя ​1, ‑і, ж.

Тонкая лёгкая баваўняная тканіна.

ма́йя ​2, нескл., мн.

1. Агульная назва групы роднасных індзейскіх плямён, якія стварылі адну з старажытных высокіх цывілізацый Амерыкі на тэрыторыі паўднёва-ўсходняй Мексікі, Гандураса і Гватэмалы.

2. Індзейскі народ, які жыве ў сучасны момант у Мексіцы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

майя́нский майя́нскі; см. ма́йя​II.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)