ма́зурам

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
ма́зурам - -

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ма́зур

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ма́зур ма́зуры
Р. ма́зура ма́зураў
Д. ма́зуру ма́зурам
В. ма́зура ма́зураў
Т. ма́зурам ма́зурамі
М. ма́зуру ма́зурах

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

мазу́р

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. мазу́р мазу́ры
Р. мазу́ра мазу́раў
Д. мазу́ру мазу́рам
В. мазу́ра мазу́раў
Т. мазу́рам мазу́рамі
М. мазу́ру мазу́рах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Мазуры́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Мазуры́
Р. Мазуро́ў
Д. Мазура́м
В. Мазуры́
Т. Мазура́мі
М. Мазура́х

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)