мадулява́ць, -лю́ю, -лю́еш, -лю́е; незак. (спец.).

1. Пераходзіць з адной танальнасці ў другую (пра музычныя гукі).

2. Змяняцца, пераўтварацца (пра электрычныя ваганні).

|| наз. мадуля́цыя, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

мадулява́ць

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. мадулю́ю мадулю́ем
2-я ас. мадулю́еш мадулю́еце
3-я ас. мадулю́е мадулю́юць
Прошлы час
м. мадулява́ў мадулява́лі
ж. мадулява́ла
н. мадулява́ла
Загадны лад
2-я ас. мадулю́й мадулю́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час мадулю́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

мадулява́ць несов., муз., физ. модули́ровать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

мадулява́ць, ‑люю, ‑люеш, ‑люе; незак.

Спец.

1. Пераходзіць з адной танальнасці ў другую. Мадуляваць голасам.

2. што. Рабіць мадуляцыю (у 2 знач.). Мадуляваць электрычны ток.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

моду́лировать сов. и несов. мадулява́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

мадулява́нне, ‑я, н.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. мадуляваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мадулява́цца, ‑люецца; незак.

Зал. да мадуляваць (у 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)