мадзья́рскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мадзья́рскі мадзья́рская мадзья́рскае мадзья́рскія
Р. мадзья́рскага мадзья́рскай
мадзья́рскае
мадзья́рскага мадзья́рскіх
Д. мадзья́рскаму мадзья́рскай мадзья́рскаму мадзья́рскім
В. мадзья́рскі (неадуш.)
мадзья́рскага (адуш.)
мадзья́рскую мадзья́рскае мадзья́рскія (неадуш.)
мадзья́рскіх (адуш.)
Т. мадзья́рскім мадзья́рскай
мадзья́рскаю
мадзья́рскім мадзья́рскімі
М. мадзья́рскім мадзья́рскай мадзья́рскім мадзья́рскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

мадзья́рскі мадья́рский

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

мадзья́рскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да мадзьяраў, належыць або ўласцівы ім; венгерскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мадзья́ры, -аў, адз. -дзья́р, -а, м.

Тое, што і венгры.

|| ж. мадзья́рка, -і, ДМ -рцы, мн. -і, -рак.

|| прым. мадзья́рскі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

мадья́рский мадзья́рскі.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)