лічы́нкавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. лічы́нкавы лічы́нкавая лічы́нкавае лічы́нкавыя
Р. лічы́нкавага лічы́нкавай
лічы́нкавае		 лічы́нкавага лічы́нкавых
Д. лічы́нкаваму лічы́нкавай лічы́нкаваму лічы́нкавым
В. лічы́нкавы (неадуш.)
лічы́нкавага (адуш.)		 лічы́нкавую лічы́нкавае лічы́нкавыя (неадуш.)
лічы́нкавых (адуш.)
Т. лічы́нкавым лічы́нкавай
лічы́нкаваю		 лічы́нкавым лічы́нкавымі
М. лічы́нкавым лічы́нкавай лічы́нкавым лічы́нкавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

лічы́нкавы биол. личи́ночный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

лічы́нкавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да лічынкі ​1. Лічынкавая стадыя развіцця.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лічы́нка¹, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -нак, ж.

Адна з першых стадый развіцця некаторых жывёльных арганізмаў (чарвей, насякомых, рыб), якія адрозніваюцца па відзе і будове ад канчаткова сфарміраванай жывёліны.

|| прым. лічы́нкавы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

личи́ночный лічы́нкавы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)