літві́н
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
літві́н |
літві́ны |
| Р. |
літві́на |
літві́наў |
| Д. |
літві́ну |
літві́нам |
| В. |
літві́на |
літві́наў |
| Т. |
літві́нам |
літві́намі |
| М. |
літві́не |
літві́нах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Літвіны́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Літвіны́ |
| Р. |
Літвіно́ў |
| Д. |
Літвіна́м |
| В. |
Літвіны́ |
| Т. |
Літвіна́мі |
| М. |
Літвіна́х |
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)